QUE É A ESPÍNA BÍFIDA?. VÍDEO. DICCIONARIO.

Espina Bífida?

Neste artigo, Elena Contell, fálanos da segunda causa de discapacidade na infancia (despois da parálise cerebral): a ESPIÑA BÍFIDA.

En España, entre 8 e 10 por cada 10000 recentemente nados, presenta un defecto do tubo neural, e,  máis da metade dos casos trátase dunha espiña bífida.

pero.... que é a Espiña Bífida? 

 Unha alteración que  ten lugar durante o desenvolvemento fetal

Para comprender a espiña bífida, habemos de coñecer como se forma o Sistema Nervioso dunha persoa durante as primeiras fases do seu desenvolvemento prenatal .



Durante a 4ª semana de xestación, cando nin sequera a maioría de mulleres saben que están embarazadas, é cando se produce o peche do tubo neural.

Nos primeiros momentos de vida do novo ser (embrión) hai unha placa (placa neural), a cal se enrola sobre si mesma, permitindo a formación do que se coñece como tubo neural, do cal vanse formar  a columna vertebral e a medula espinal.

No momento de producirse este pliegue, se o tubo non se pecha por completo, atoparémonos con patoloxías como a ESPIÑA BÍFIDA, que causa danos máis ou menos graves na medula espinal.

FORMACIÓN DO TUBO NEURAL. 

 

Por que se produce este fallo no peche do tubo neural?

As causas non están claras, aínda que se asocia a factores xenéticos e ambientais. Igualmente, sábese que a inxesta de suplementos de ácido fólico por parte da nai antes e durante o embarazo, pode axudar a reducir o risco ata nun 70%.

A malformación pódese dar a calquera altura da columna, aínda que, predomina a zona máis inferior, coñecida como zona lumbosacra.

A vértebra queda aberta na súa parte posterior

O fallo do peche deste tubo fai que as vértebras non se formen por completo na súa zona posterior, é dicir que a parte posterior da vértebra que debería acabar nunha punta queda aberta en dous partes, por iso chámase "espiña bífida".

Neste caso, cando tocamos a columna por encima da pel, terían dúas puntas en lugar dunha, ao non xuntarse ambos os lados.

Se miramos unha vértebra desde arriba, podemos observar que queda un buraco entre as partes de diante e detrás da mesma que, ao ir unha vértebra enriba da outra, forman o que se chama a canle medular. No interior desta canle podemos atopar a medula espinal, cuberta de tres capas de protección, as meninxes, e o líquido entre elas (líquido céfalorraquídeo). Aos lados de cada vértebra saen raíces de nervios que se dirixen a todas as partes do corpo


Existen varios tipos de espina bífida

O fallo no peche do tubo neuronal, non sempre se produce da mesma forma. Isto leva a que  existan varios tipos de espiña bífida, con secuelas  diferentes para a persoa.
Distinguimos os seguintes tipos:
-Espiña bífida oculta: é a forma máis benigna, é dicir a que menos secuelas ten para a persoa.
Neste caso non hai un correcto peche das vértebras pero as estruturas que pasan por dentro da canle medular non se ven afectadas.
O seu diagnóstico pode producirse en calquera etapa da vida, moitas veces por casualidade, mediante unha radiografía; dado que non dá lugar a síntomas neurolóxicos. O que adoita observarse son alteracións na pel hemanxiomas ou un pequeno vulto palpable, ou lanuxe.
Hai outros casos nos que a alteración é máis importante e  obsérvase  a primeira ollada xa que se hai un quiste ou gran abultamento nas costas. Neste caso coñécese como espiña bífida quística.
Dentro deste tipo, distínguense varios subtipos segundo as partes afectadas:
Lipomeningocele: neste tipo o quiste está cheo de tecido graxo, o cal pode penetrar no conduto medular, e presionar a médula, o que pode dar lugar a secuelas neurolóxicas.
Meningocele:  noutros casos,  parte das estruturas que  de maneira normal están dentro da canle medular sáense, como son o  líquido cefalorraquídeo (LCR; o líquido que envolve todo o Sistema Nervioso Central) e as meninges (membranas que o protexen). Nestes casos poden haber  alteracións neurolóxicas, aínda que adoitan ser  mínimas.
Mielomeningocele: É a forma máis grave, e por desgraza, a máis frecuente.  Nestes casos sáese da canle medular todo o seu contido, é dicir o líquido cefalorraquídeo, as meninxes, as raíces nerviosas e a médula. Dado que se afectan estruturas nerviosas importantes, as secuelas tamén o son.  


Bibliografía

http://espinabifidavalencia.org/espina-bifida/datos-de-eb-en-espana-y-comunidad-valenciana/

Fagoaga J; Macias L. “Fisioterapia en Pediatría” Ed. McGraw-Hill. Capítulo 8.

Fuente de las  imágenes  

http://www.pelinks4u.org/articles/adapted0808_c.htm
http://www.daviddarling.info/encyclopedia/S/spina_bifida.html
http://www.humpath.com/spip.php?article10657

FONTEElena Contell. Efisiopediatric

IDEAS PARA AXUDAR A COLLER O LAPIS

Moitas das dificultades que presentan os nenos á hora de aprender a escritura cursiva teñen a súa orixe nunha falta de habilidade para coller ben o lapis. Isto pódese solucionar aplicando algunhas técnicas sinxelas, destinadas a reeducar os hábitos incorrectos adquiridos polo neno/a.


Doutra banda resulta fundamental realizar actividades de motricidade fina, que implican movementos de precisión relacionados con tarefas onde se utilizan os ollos, os dedos e as mans. Mediante estas actividades prensoras tratarase de desenvolver  habilidades e destrezas básicas, que repercuten directamente no manexo e a suxeción do lapis.

Por norma xeral, a partir dos dous anos e medio o neno/a  adoita ser capaz de captar e memorizar a posición das mans ao suxetar o lapiceiro. Polo cal a esta idade xa se pode comezar a practicar co neno o agarre do lapis co fin de que aprenda a posición correcta dos dedos e da boneca para a súa posterior escritura. Pero será a partir dos cinco, seis anos cando establecerá un agarre en pinza funcional do lapis.

As destrezas da motricidad fina desenvólvense a través do tempo, da experiencia e do coñecemento e requiren intelixencia normal (de maneira tal que se poida planear e executar unha tarefa), forza muscular, coordinación e sensibilidade normal. (Berruelo, 1990).
A aprendizaxe da lectura e da escritura non sempre van á vez.  Moitos nenos saben ler e, con todo, teñen dificultades para escribir.
Algúns nenos presentan problemas na escritura causada por:
  • Dificultades na motricidad fina
  • Unha mala coordinación óculo manual.
  • Unha forma estraña de coller o lapis, que dificulta o proceso de escritura, tensa os músculos da man e cansa os dedos.
  • Os trastornos na presión adóitanse producir como consecuencia dunha tensión excesiva na suxeición do útil de escritura. A tensión pode orixinarse no ombreiro, debido a unha postura inadecuada e, baixar polo brazo ata a man que escribe. Ao realizar demasiada presión a escrita adoita ser "agresiva", chegando mesmo a facer buracos no papel. Tamén a presión insuficiente por falta de forza nas mans, pode motivar que o lapis se mova dando lugar a unha escritura "frouxa" e insegura. En ocasións, unha presión excesiva pode estar a encubrir unha falta de forza nas mans, que se manifesta nunha presión excesiva e inadecuada por falta de control.
  • Para colorear e escribir ben necesitamos ter forza muscular nas mans, boa motricidade fina, adecuada percepción visual,  un adecuado desenvolvemento da coordinación óculo manual, unha correcta posición corporalcoller ben o lapis.
  •  Algúns nenos teñen unha forma estraña de coller o lapis, que dificulta o proceso de escritura, tensa os músculos da man e cansa os dedos.
  •  Para facilitar coller ben o lapis podemos utilizar  lapis e pinturas  triangulares. En caso necesario pódese utilizar  un adaptador especial de plástico que pode axudar a reducir a tensión.
  • A miúdo atopámonos  nenos e nenas que collen o lapis de forma incorrecta, a maioría chegan ao centro escolar con este erro tan afianzado que aos mestres e mestras resúltalles difícil por non dicir imposible corrixilo. Algúns adultos tamén o collen mal ou non saben cal é a forma correcta. Aprender a coller o lapis de forma adecuada é máis complicado do que parece. Require un bo control da motricidad fina, e esta pódese exercitar de maneira divertida para ell@s. Hai algo que convén equilibrar  e é a forza coa que algúns nen@s toman o seu lapis. Máis que collelo aférranse a el dificultando o proceso de aprendizaxe.

Usade o seguinte truco. Pódese utilizar un botón, unha moeda ou calquera cousa redonda que el ou ela poidan agarrar.


XOGA! Os xogos poden facerte mellorar,  permitiranche utilizar algunhas habilidades necesarias para controlar mellor o lapis.
  • Facendo debuxos libres
  • Debuxando círculos liñas rectas, horizontais, verticais e oblicuas sobre papel, pizarra ...... Para empezar, debemos utilizar follas grandes sen liñas. Debemos pedirlles que escriban de esquerda a dereita. Cando xa domine o trazo debemos repetir o mesmo exercicio utilizando un papel con liñas moi espaciadas entre si, posteriormente pódese utilizar cuadrícula  grande.
  • Xogando con plastilina,  modelar bolas de plastilina cos dedos índice e pulgar.
  • Rasgar papeis, recortar anacos de papel coas mans, libremente (papel de seda, revistas e xornais).
  • Facer bolas grandes e pequenas de papel. Desmenuzar: papel de seda, faragulla de pan...

FONTE: orientacionondújar

SÍNDROME DE RETT. ENFERMIDADES POUCO COMÚNS

A Síndrome de Rett é unha patoloxía do desenvolvemento neurolóxico, de causa xenética, que afecta principalmente ás nenas. Considerada unha enfermidade rara, ás veces confúndese con autismo ou parálise cerebral. 



 

Afecta aproximadamente a 1 de cada 10000-15000 nenas nadas vivas,  caracterízase por un proceso de crecemento aparentemente normal ao comezo da vida cun posterior retroceso do desenvolvemento psicomotriz.



Este cadro é un proceso neurodexenerativo progresivo que se manifesta por un trastorno xeral do desenvolvemento da nena afectada que producirá alteracións na comunicación, intelecto, motricidade fina e grosa.



Basicamente distínguense trazos característicos desta síndrome a partir dos seis meses de vida, como a perda espontánea, persistente e progresiva de habilidades motoras e cognitivas que a nena xa desenvolvera con anterioridade, á cal se lle suman outras manifestacións clínicas como a apraxia, ataxia, autismo, déficit cognitivo, convulsións e movementos repetitivos estereotipados das mans.


Esta síndrome debe o seu nome ao médico austriaco Andreas Rett, quen o descubriu no ano 1966 e describiuno como resultado dun estudo que realizou con nenas que padecían de regresión mental en idades temperás da vida pero que parecían ter un desenvolvemento aparentemente normal ata aproximadamente os 6 meses de idade.

CADRO CLINICO

Como diciamos anteriormente, os nacidos con Síndrome de Rett nacen aparentemente sans e presentan xeralmente un desenvolvemento normal durante o primeiros seis meses de vida, é dicir que os individuos presentan un desenvolvemento natal e perinatal aparentemente normal cun desenvolvemento psicomotriz satisfactorio durante esta etapa. Posterior a esta época de aparente normalidade é cando se poñen de manifesto os diferentes signos clínicos da síndrome como: a perda da funcionalidade motora, movementos estereotipados das mans, alteracións da coordinación da marcha, que deben ser recoñecidos para identificar correctamente a enfermidade.

As características clínicas da Síndrome de Rett pódense dividir no seguintes catro etapas:

- Etapa I ou de Estancamento

Empeza aos 6 meses despois do nacemento aproximadamete, ata os 18. Obsérvase un atraso do peso corporal, desaceleración do crecemento do cranio que posteriormente se manifestará como unha microcefalia. Diminución na comunicación e contacto visual. Conxuntamente preséntanse manifestacións motoras como movementos ondulatorios das mans e dificultade no gateo normal substituíndoo por un "arrastre" peculiar.

- Etapa II ou de Regresión Destrutiva 

Iníciase aos 18 meses de idade e ten unha duración de semanas a meses. É unha etapa rapidamente destrutiva e este deterioro ocorre tan súbitamente que pode ser confundido cun estado tóxico ou encefalítico. Esta etapa caracterízase por unha perda das habilidades psicomotoras que se adquiriron previamente, así como a presenza de microcefalia, aparición de atraso mental, apraxia, ataxia, respiración irregular, manifestacións autistas, crises de berros violentos, bruxismo e simultaneamente preséntanse os característicos movementos estereotipados repetidos das mans. De igual forma é posible que se presenten crises convulsivas (nun 25% dos casos) e unha perda do patrón normal do soño.

- Etapa III ou Pseudoestacionaria 

Inicia aproximadamente aos tres anos de idade e é caracterizada por ser unha etapa de estabilización aparente na cal existe unha remisión parcial dos signos observados na etapa II. Ao comezo desta etapa existe unha regresión das manifestacións autistas e a paciente recobra parcialmente a capacidade de comunicación e o contacto co medio social externo, pero aínda así evidenciarase a falta de progresión no desenvolvemento intelectual por un atraso mental grave irreversible.

Nesta etapa maniféstanse, como en todo o desenvolvemento da síndrome, dificultades motoras como apraxia (apraxia é unha enfermidade neurolóxica que se caracteriza pola dificultade ou a imposibilidade para desenvolver accións voluntarias, pese a que non existen motivos orgánicos que xustifiquen o problema. Isto quere dicir que a persoa ten a fortaleza, as habilidades físicas e o desexo de concretar os movementos, pero non logra facelos) ao camiñar, ataxia (dificultade de coordinación dos movementos, característica de certas enfermidades neurolóxicas) tronco e convulsións máis acentuadas. A etapa pseudoestacionaria pode prolongarse por anos.

- Etapa IV ou Deterioración Motora Tardía:

Pódese iniciar ao final da nenez ou mesmo moito despois, sendo as súas manifestacións características a aparición de escoliose moi marcada, diminución de actividade convulsiva, caquexia, distonía e disturbios tróficos que afectan os membros inferiores, presentándose tambièn perda da marcha, polo cal será necesario o uso de cadeira de rodas.

As catro etapas clínicas descritas son as típicas da Síndrome de Rett, a pesar diso pode haber variantes ou lixeiras variacións como poden ser ser as seguintes que amosamos:

Síndrome de Rett provisional: que non conta con algúns dos signos clínicos e non son suficientes como para coincidir cun diagnóstico de Síndrome de Rett.

Forma Frustra: é a variante máis frecuente, xa que a regresión do desenvolvemento da etapa II comeza de maneira máis tardía e ademais existirá unha maior conservación en canto á linguaxe.

Síndrome de Rett con linguaxe conservada: as pacientes poden articular palabras e mesmo oracións pero sen un sentido ou significado.

Síndrome de Rett atípico: do mesmo xeito que no provisional, non presenta todos os signos clínicos clásicos. Está presente nun 15% dos casos que se diagnostican.

Síndrome de Rett Conxénito: nesta variante as anomalías do desenvolvemento preséntanse xa desde o nacemento, pero non presentan todas as manifestacións clínicas dunha Síndrome de Rett clásico.

Variante de comezo precoz con crise: caracterízase pola manifestación de crises epilépticas na etapa inicial.

Variante con regresión na infancia tardía: pode tardar en diagnosticarse ata os 20 e 25 anos cun atraso mental moderado ou un trastorno autista.


PROGNOSTICO E TRATAMENTO

É un padecimiento progresivo que vai empiorando de maneira lenta ata os anos da adolescencia, e posteriormente a esa etapa os signos e síntomas poden atenuarse. Polo xeral a esperanza de vida non se prolonga máis aló da adolescencia tardía ou adultez nova, chegando mesmo aos 45 anos de idade, pero non se descarta unha morte máis temperá debido ás manifestacións da síndrome como as convulsións, neumonía por aspiración, accidentes, entre outros. Non existe un tratamento específico que poida curalo, soamente existen tratamentos para o control das manifestacións da síndrome como o control das crises convulsivas. A opción para conservar o desenvolvemento e mantemento das funcións musculares e do ton muscular son as terapias física e ocupacionais.



FONTE: Villalba Herrera Ericka Wendie. Revista de Actualización Clínica Investiga.


Posadas Sosa R, Ríos Medina E, E. Verganza C, Brenner S. C Valencua. Síndrome . de Rett. Revisión e presentación de casos

XERADORES DE MATERIAL PARA A AULA
















FONTE: Blog Para Profes y Padres.

MATERIAL ESPECÍFICO E TIC APLICADAS Á DISCAPACIDADE. RECURSOS

http://www.infodisclm.com/documentos/accesibilidad/ayudas_tecnicas.htm
Se trata de una publicación de la colección CERMI que tiene por objeto analizar el sistema y mercado de las ayudas técnicas desde el punto de vista de los consumidores con discapacidad.
http://www.horizonteweb.com/biblio/index.html
Aquí se pueden encontrar libros referentes a las nuevas tecnologías en todos los sentidos enfocados a la educación.
http://www.mineduc.cl/index.php?id_portal=20&id_seccion=468&id_contenido=286#
Es una página donde podemos encontar adaptaciones curriculares para las diferentes discapacidades y otros materiales de apoyo de interes.
http://www.primeraescuela.com/
Página muy útil para preparar unidades didácticas, contiene actividades y fichas imprimibles de lecto-escritura, manualidades, etc.
http://www.pipoclub.com/espanol/prodmult.htm
Es una página de recursos a partir de juegos educativos sobre lectoescritura, matemáticas… además contienes guías didácticas y otros productos Pipo.
http://www.cs.urjc.es/revistas/reito/AT/galeriaat.htm
Se trata de una galería de ayudas técnicas destinada a personas con déficit motor, principalmente, acerca de las diferentes actividades de la vida diaria.
http://www.genmagic.org
Página que se compone de una serie de recursos educativos de diferentes materias que nos pueden facilitar el trabajo con niños de educación especial.
http://centros6.pntic.mec.es/cpee.alborada/PCI-SAAC.htm/
Página centrada en la PCI y en los Sistemas Alternativos de Comunicación. Trata de orientarnos en la valoración del nivel de competencia lingüistica y motora de los niños con PCI, y en la elección de los SAAC.
http://clic.xtec.net/db/listact_es.jsp/
Página de recursos de software para descargar.
http://aplicaciones.info/
Página que contiene recursos educativos tanto de ortografía y otras materias, como material de ocio, como pasatiempos, adivinanzas, canciones… Además está dividido en secciones para alumnos y profesores. (González Montero)
http://www.educaguia.com///
P ortal dedicado a recursos educativos, software educativo, centros educativos…
http://www.cnice.mecd.es/recursos2/atencion_diversidad/01_03_00.htm
Dentro del Ministerio de Educación y Ciencia está este apartado específico de recursos para Educación Especial (recursos informáticos y bibliográficos, experiencia: unidades didácticas, y asociaciones)
http://www.nuevaalejandria.com/archivos-curriculares/educespecial/nota-007.htm
Página dedicada a actividades y orientaciones para niños con discapacidad intelectual. Se busca el desarrollo perceptivo de estos niños, y para ello se sugieron diferentes metodologías y actividades.
http://www.accesible.org/entorno/
Web sobre discapacidad que aborda con especial atención la accesibilidad al entorno para cualquier persona, sea o no discapacitada.
http://www.fg.uam.es/tuinfor/objetivos.htm
El Tutor Informático para personas con síndrome de Down aumenta la autonomía de estas personas en distintos aspectos de su vida.
http://www.bj-adaptaciones.com/
Amplio catálogo sobre todo tipo de material adaptado, ayudas técnicas, dispositivos, accesibilidad, comunicación alternativa y aumentativa…
http://ares.cnice.mec.es/nnee/index.html
El “Proyecto Aprender” es un recurso multimedia interactivo cuyo objetivo es desarrollar las capacidades físicas, afectivas, cognitivas y comunicativas de los alumnos con NEE promoviendo el mayor grado posible de autonomía personal e integración social mediante la utilización de las Nuevas Tecnologías de la Información y la Comunicación(TIC).

http://www.terra.es/personal/avesbi/
Associació Valenciana d’Espina Bífida : incluye información sobre actividades, servicios, enlaces, información médica y boletines informativos para los asociados. Valencià/Castellano.
http://jdelpino.iespana.es/jdelpino/linksrelacionados/linksasociaciones.htm
En esta página vienen indicadas las diferentes asociaciones nacionales e internacionales de espina bífida e hidrocefalia.
http://personal.redestb.es/eqt/index.htm//
Asociación Madrileña de Espina bífida: en la que definen la espina bífida y las consecuencias. Aparecen todos los programas y explican cómo es la asociación.

http://www.famma.org
Federación de Asociaciones de Minusválidos Físicos de la Comunidad de Madrid: centros en Madrid, Convocatorias, Discapacidades, Diccionario Técnico, Enlaces. ..
http://www.pnte.cfnavarra.es/creena/007motoricos/MenuMotoricos.htm
Página específica sobre discapacidad motórica del Centro de Recursos de Educación Especial de Navarra. Ofrece abundante bibliografía, enlaces, actualidad de las asociaciones…
http://sapiens.ya.com/eninteredvisual/rincon_de_la_dm.htm
Este es un rincón centrado en todo lo que queramos saber sobre la discapacidad motora. Nos encontraremos con enlaces sobre todo tipo de documentos sobre: las necesidades educativas de estas personas, los tranportes públicos, deficiencias, accesibilidad y ayudas técnicas, estrategias de intervención en el aula…
http://www.juntadeandalucia.es/averroes/%7Esptmalaga/m45b102/media/docum/acer.pdf
Es un documento extenso que hace alusión a la discapacidad motórica, en cuanto a los aspectos básicos que debemos saber sobre esta discapcidad.
http://www.predif.org
Plataforma Representativa Estatal de Discapacitados Físicos (PREDIF).
http://www.codifiva.org
Federación de Coordinadoras y Asociaciones de Minusválidos Físicos de las Comunidades Autónomas de España (COAMIFICOA).
Esta pagina tiene artículos muy interesantes sobre la intervención de alumnos con una Discapacidad Motora.
Ppágina de la Asociación para el Estudio de la Lesión Medular Espinal (AESLEME) dedicada a la prevención de accidentes. Puedes encontrar cursos, investigaciones y otros enlaces de interés.
http://www.sindromedown.net///
Federación Española de instituciones para personas con Síndrome de Down : ofrece información de muy variados campos (jurídica, laboral, educativa, sanitaria), por lo que puede resultar útil a lo largo de toda la vida de la persona con discapacidad.
http://www.downmadrid.org
Fundación Síndrome de Down de Madrid : en esta página define síndrome de down, en qué consiste la fundación, los programas de la misma, la agenda, noticias de última hora, etc.
http://www.down21.org
Canal Down 21 : dirigido a todos los interesados en el síndrome de Down, contiene información, artículos
para padres y médicos, agenda, foros, libros y educación.
http://www.downcantabria.com
Fundación cántabra con temas de investigación de alto nivel sobre neurobiología, salud, educación, comunicación e intervención.
http://www.mediagraphic.com/pdfs/adm/od-2000/od005.pdf
Es una página que hace un recorrido histórico en torno al Síndrome de Down.
http://www.repsi.cl/sindrome_de_down.htm
Aquí podemos encontrar actividades de ejercitación visual, auditiva y motora recomendadas para el alumno con síndrome de Down.
Nos ofrece todo tipo de información sobre el síndrome de Down, cursos, formación, noticias, etc.

http://www.psicoballetmaiteleon.org/principal.html
Fundación psicoballet Maite León: Maite León ha creado un método para personas con discapacidad basado en las artes escénicas, que funciona paralelamente a la educación escolar y consigue sacar lo mejor de cada uno. Aquí encontrareis los objetivos, metodología, la historia, actuaciones…
Compañía Danza Mobile es una asociación legalmente constituida, que comienza su actividad en el año 1995 y desde entonces, lleva poniendo en práctica una idea tan sencilla como eficaz: la de mejorar la calidad de vida de las personas con discapacidad intelectual acercándolas a las artes escénicas, haciendo así del arte un lugar de formación, expresión y encuentro.
Compañía de Teatro y Danza  creada en 1995 y que integra desde su inicio a personas con diversidad funcional.
La Asociación Debajo del Sombrero recoge la suma de diferentes experiencias para una meta común: incorporar a las personas con discapacidad intelectual a la creación contemporánea.
http://www.feapsmadrid.org/
Federación de Asociaciones de apoyo a Personas con Discapacidad intelectual: servicios de apoyo familiar, atención temprana, educación especial, formación, empleo, ocio, vivienda y residencia, atención de día, tutela, etc.
http://www.apascide.org/
Asociación de Padres de Niños Sordociegos de España: información sobre servicios de la asociación, (respiro para padres, campamentos, fisioterapia…).
http://www.cocemfe.es/
Confederación Estatal de Minusválidos Físicos de España: promueve la mejora de las condiciones de vida de las personas con discapacidad física en España. Actividades de formación, ocupación, empleo y residencia, gestión de programas a favor del colectivo, actividades de rehabilitación laboral, mejora de la movilidad, integración laboral y eliminación de barreras.
http://www.aspace.org/
Confederación Española de Federaciones y asociaciones de Atención a las personas con Parálisis Cerebral y Afines: aquí podréis encontrar todo lo relacionado con esta discapacidad, programas y servicios, asociaciones en España, etc.
http://www.anshda.org/
Asociación de niños con Síndrome de hiperactividad y déficit de Atención: podemos encontrar todo lo relacionado con este tema, desde ¿qué es? hasta programas de actividades para estos niños, asociaciones…
http://www.biopsicologia.net/n4.php4
Página con gran información de todos los síndromes.
http://www.noah-health.org/es/disabilities/
Es una página sobre discapacidades, con diferentes publicaciones en las cuales podemos encontrar historias personales, recursos, información para padres…
http://www.um.es/undis/jornadas/p7espanol.html
Es una página que cuenta algunos aspectos sobre ls discapacidad en la red, ofreciéndonos portales, recursos para la inclusión y asociaciones clasificadas por el tipo de discapacidad.
http://members.fortunecity.com/camino2001/index.html
Asociación El Camino: en esta página nos ofrecen información sobre la discapacidad mental y otras deficiencias, así como apoyo y guía para padres.
http://www.cedesnid.org/
Institución de naturaleza privada, sin ánimo de lucro dedicada a proporcionar tratamientos terapéuticos a personas con deficiencia mental.
http://www.psicoactiva.com/cie10/cie10_1.htm
Clasificación de trastornos mentales CIE 10 Criterios de la O.M.S.
http://biblioteca.consultapsi.com/DSM/Dsm.htm
DSM-IV: criterios diagnósticos de los trastornos mentales. (Hernández Fernández)
http://www.crisalida.edu.co/motora.html
Es una página en la que podemos encontrar información y recursos sobre: discapacidad motora, trastornos del aprendizaje, autismo, retraso psicomotor, autismo…
http://www.discapnet.es/castellano/default.htm
Es un portal en el que se ofercen servivios(Prensa,chat,foros,etc) dirigido al colectivo deiscapacitado.
Asociación Española de Neurofibromatosis.
                                                                                                   FONTE: Blog Para Profes y Padres.